แสงแรก
ช่องว่าง
..นางพราย
แสยะยาวราวภูตผีมิรู้หน
นางพรายป่าซุกซนบ่นว่าหิว
แสวงหาอาหารพบมารตะคริว
รบกันเหนือขนคิ้วว่ายเวียนวน
เธอคงว่ายผืนทรายแทนสายน้ำ
เย็นชื่นฉ่ำงามล้ำช้ำฉงน
วันนี้นางพรายทุรายทุรน
ถูกตัดส้นกระทืบดวงหทัย
กาลเวลาข่มขืนนางพรายใบ้
ยกรอยใหม่ให้กาได้อาศัย
รับร่องรอยบีบคั้นจากวันวัย
แหวกว่ายในร่องร้าวก้าวดุดัน
กาลเวลาเหมือนอะไรสักอย่างหนึ่ง
พุ่งตะบึงกัดกินและสร้างสรรค์
ให้ความหลอกความจริงยิ่งนิรันดร์
เลววันนั้นดีวันนี้ทั้งดีเลว
สร้างอันดับให้ความขี้เหร่
วางความว้าเหว่ไว้ปากเหว
วางความงามไว้ที่ไฟเปลว
สำเร็จ-ล้มเหลว ล้วนคู่กัน
กาลเวลาเหมือนเปลวไฟไร้สภาพ
แต่ทอด
1631
1
0
หน้าส่วนตัว
