นึกถึงคำสัญญาพาใจหวั่น คนคนนั้นพูดฝากไว้ในใจฉัน เคยออดอ้อนออเซาะขอรำพัน ผูกใจมั่นไม่เปลี่ยนผันฉันผู้เดียว พอตอบรับมอบให้ไว้ทุกอย่าง ก็อำพรางตัวตนล่องหนหาย ทำไปได้ไม่เสียใจหนอผู้ชาย หรือว่าเราใจง่ายเขาหน่ายเร็ว ให้เพราะรู้ว่าเขาคงไม่เปลี่ยนใจ รักกันได้เป็นปีความดีเห็น กาลเวลาไม่ช่วยเลยไม่จำเป็น คนเราเห็นธาตุแท้แม้ครู่เดียว คงกินอิ่มนอนตาหลับทำคนเจ็บ คนนอนเข็ดคือฉันนั้นหวั่นไหว นอนไม่หลับกินไม่ได้ไม่สบายใจ ทุรนทุรายด้วยพิษรักปักแทงทรวง