คนกรุงศรี ฯ
อยากสืบสาน วรรณศิลป์ ยินดีนักร่วมร้อยรักษ์ อักษรา ภาษาศานต์สร้างสรรค์คำ ล้ำรส ของบทกานท์ยึดตำนาน ฉันทลักษณ์ หลักวิชา กลอนกินใจ ไพเราะ เสนาะหูต้องเรียนรู้ เรื่องกฎ กำหนดว่าถูกสัมผัส จัดไว้ ในตำราสัมผัสนอก แน่นหนา อย่าบิดเบือน สัมผัสใน ไม่ว่า ถ้ามีเหมาะเพิ่มความเพราะ พิมพ์ใจ หาใครเหมือนสัมผัสซ้ำ เคร่งครัด สัมผัสเลือนต้องคอยเตือน ห้ามไว้ สิ่งไม่ควร ชิงสัมผัส อีกข้อ ก็ไม่ได้ส่งสัมผัส บทต่อไป ให้ครบถ้วนเสียงท้ายวรรค กำหนด จดจำนวนทุกอย่างล้วน ควรใช้ ให้ครบครัน หลากวจี ลีลา ค้นหาถ้อยมาเรียงร้อย ลำนำ คำเสกสรรใส่ลูกเล่น ลวดลาย ร่ายรำพันภาษานั้น อยากเห็น เป็นของไทย เขียนเรื่องราว เนื้อความ ตามที่ฝันมิว
1729
1
1
หน้าส่วนตัว
