อาจจะยังอ้างว้างโดดเดี่ยว ใจที่เหลือเพียง ครึ่งเดียวสั่นไหว ที่เคยยืนเคียงข้างมองดาวบนฟ้าไกล วันนี้กลับมีเพียงใจที่อ่อนแอ หลงเหลืออะไรบ้างนะความรักเรา ที่เริ่มจากความว่างเปล่าจบด้วยคำว่าแพ้ หน้าที่สุดท้ายคือต้องดูแล หัวใจที่อ่อนแอให้ดีดังเดิมเหมือนทุกที หายไปไหนนะความรักของเรา ทั้งที่ไม่อยากเหงาอย่างนี้ แต่สุดท้ายหัวใจไม่รักดี ผูกมิตรไมตรีกับความเงียบงัน กอดตัวเองหวังพึ่งไออุ่น ในวันที่คนเคยคุ้นลาร้าง แต่ไม่อุ่นสักนิดเท่าอ้อมแขนบาง ในวันที่หัวใจอ้างว้าง ไม่เหลือใคร ไม่เหลือ...ใคร