นายธนา
ลมพัดพลิ้วทิวเสลาเฝ้าย้ายโยก
ยอดเบนโบกตามกระแสแผ่แผ่วผาย
ปลิดกลีบม่วงร่วงหล่นจนโรยราย
คงมิวายจะต้านแรงที่แพร่งโชย
กับแสงแดดแผดละมุนคุกรุ่นอ้าว
มองเมฆขาวเฝ้ากระจายสายลมโหย
ดวงตะวันเข้าชิดฟ้าล้าแรงโรย
จึ่งปรายโปรยแสงอ่อนร้อนเบาบาง
เย็นย่ำแล้ว...เย็นแล้วหนอเวลานี้
ณ ท้องที่มหาลัยใหญ่กว้างขวาง
กับชีวิตนักศึกษาหาเส้นทาง
เพราะเคว้งคว้างสบสนจึงด้นมา
หาปัญญาหาวิชาหาความรู้
เพื่อพรั่งพรูแตกฉานการศึกษา
หวังได้รับเกียรติใบปริญญา
ให้เชิดหน้าชูตาในสังคม
แต่ด้วยชีวิตอิสระจากอ้อมบ้าน
จึงสำราญใช้ชีวาพาสุขสม
ด้วยแสงสีลายล้อมให้เริงรมย์
จึงหลงชมหลงร