จะเนิ่นนาน ผ่านวัน และฝันล้า กี่น้ำตา เปียกหมอน ยามนอนหนาว ยังฝันเฟื่อง เรืองรอง เมื่อมองดาว เฝ้ารอคอย ข่าวคราว ของคนไกล จะเนิ่นนาน ผ่านวัน และฝันล้า เมื่อผ่านมา เว้าวอน จนอ่อนไหว อยากฝากรัก จากคนนี้ ที่ท้อใจ ถึงคนที่ อยู่แห่งใด ไม่รู้ความ จะเนิ่นนาน ผ่านวัน และฝันล้า อยากรู้ว่า คิดอย่างไร ไคร่ขอถาม คนที่รอ ซื่อตรง ทุกโมงยาม อยู่ในความ รู้สึกใด ของใจเธอ จะเนิ่นนาน ผ่านวัน และฝันล้า ขอเพียงว่า ใจที่ มีเสนอ จะรับรู้ สื่อได้ ถึงใจเธอ คงหายเพ้อ ละเมอพร่ำ สักค่ำคืน
1649
11
0
หน้าส่วนตัว
