ทุ่งดอกจานหน้าแล้งเริ่มแห้งเหี่ยวกอหญ้าเขียวอ่อนละมุนพริ้วไสวยามเมื่อฝนหลงฤดูจะหายไปต้นเหมันต์กาลใหม่จะเข้ามาครั้นชีวิตนกน้อยยังคอยคู่จักยังอยู่เคียงฝันให้โหยหาแอบจุ่มพิตผ่านสายลมสนธยาฝากเมฆฝนเอ่ยสั่งลากันและกันส่งรอยยิ้มทักถามหมู่แมกไม้ก่อนแห้งโรยพลัดใบในไพรสัณฑ์อุ้มแผ่นดินเป็นผืนเดียวชั่วนิรันด์หน้าหนาวนั้นแตกระแหงทุกแห่งไปเหล่ามัจฉาหลบหายในทุ่งข้าวส่งแรงใจกับดวงดาวคราวหวั่นไหวฝากไปถึงหมู่เมฆน้อยล่องลอยไปก่อเกิดฝนครั้งใหม่ให้ฉ่ำเย็นหากสายลมพัดธุลีให้หม่นฟ้าแต้มนภาวาดฝันให้จันทร์เห็นหากหนาวนี้พาหัวใจให้ลำเค็ญเพราะเดือนเพ็ญหลงค้างแรมเริงระบำหากคืนวันผันเปลี่ยนและเวียนกลับอยากจะนับสายฝนให้อิ่มห
3203
4
2
หน้าส่วนตัว
