คมเคียวเกี่ยวลงลึก ในสำนึกสู่มวลชน รวงข้าวที่แตกตน รอผู้หว่านมาเก็บไป ทุ่งนาในหน้าหนาว รุ้งรวงข้าวปลิวไสว ระริกระรี้ใบ เปรียบประดุจยวงเงินตรา มนุษย์ผู้หว่านพืช ชีวียืดยาวหนักหนา แต่รวงโน้มร่วงลา ผลิแล้วจากตามรูปรอย จงดึงจิตสำนึก ส่งรู้สึกอย่าร่วงผลอย เมล็ดข้าวมากค่าคอย ให้เรียนรู้อยู่ทุกวัน แก้วประภัสสร 26 / 02 /2554
3909
32
0
หน้าส่วนตัว
