อาจจะดูไม่คำนึง-คิดถึงบ่อย เหมือนน้ำค่อยระเหยหายเมื่อคลายฝน เมื่อดินซับ เมื่อแดดจับก็อับจน ไม่อาจทนให้ค่า...เวลาใคร ไม่อาจคบ แค่อาจคิด คงผิดแล้ว เพียงแผ่ว ๆ ว่าคำนึง จะซึ้งไหม แต่ใช่เพื่อดึงรั้งให้พลั้งใจ น้ำตาเธอที่เสียไป .... ใช่ถูกการณ์ เขียนเถิดเพลงเศร้า...หากหายเศร้า แต่อย่าคิดเอาเองเปล่า -- ฉันมองผ่าน บนเส้นทางสายเก่าทอดยาวนาน อย่าคิดมาก...จนร้าวราน เพราะวันนี้ อาจจะดูไม่คำนึงคิดถึงบ่อย และไม่คอยเสนอหน้า...มาถี่ถี่ แค่ไปบ้า ไปบอ เหมือนทุกที รับรองหาย ไม่เกินปี ... เดี๋ยวก็มา