ภีม
ค่ำคืนที่เดือนดาวไม่พราวฟ้า
หมู่เมฆามืดดำทำหวั่นไหว
โศกกำสรดหงอยเหงาเศร้าหัวใจ
นั่งรอใครบางคนไม่เห็นมา
ดึกสงัดฝนตกอกปวดร้าว
ทั่วกายหนาวป่วนปั่นสั่นผวา
ฉ่ำไอฝนโปรยปรายคล้ายน้ำตา
ล่วงเวลานัดหมายคล้ายแกล้งกัน
ทนฝืนทนกายหนาวนั่งเฝ้ารอ
ไม่ทดท้อแม้หมองต้องโศกศัลย์
หากคืนนี้ไม่มาเจอหน้ากัน
พรุ่งนี้ฉันลาก่อนขอจรไกล
แต่รอแล้วรอเล่าเฝ้าทั้งคืน
อุตส่าห์ฝืนรอรั้งรู้บ้างไหม
รอทั้งคืนร้าวรวดปวดหัวใจ
แต่ว่าใครบางคนไม่เห็นมา
ก็ไม่รู้เหมือนกันฉันรอใคร
นั่งรอไปแสนเหนื่อยทั้งเมื่อยล้า
ลุกขึ้นเดินก้าวไปในมรรคา
ฉันมันบ้ารอใครไม่เห็นมา ฯ
1134
0
0
หน้าส่วนตัว
