สายลมพัดใบไม้ อ่อนไหวเคว้งคว้างอยู่กลางป่า ร่วงหล่นพรมพื้นมองผืนฟ้า ห่างไกลหนักหนาเวลานี้ ใบไม้ที่อ่อนไหว โยงใยปรายปนจวบล้นที่- กอบเก็บความหวังเหนี่ยวรั้งฤดี รองรับแสงสีแห่งชีวิต ผ่านกาลเวลา ทับซ้อนย้อนมาทุกคราปลิด- พ้นจากขั้วใบเพื่อใกล้ชิด หยัดย้ำเนืองนิตย์อยู่นิรันดร์ สายลมพัดใบไม้ อ่อนไหวเคว้งคว้างบนทางฝัน บ่งบอกวิถีแห่งชีวัน ฟ้านั้นแค่ไหนเมื่อใจรู้
1801
8
0
หน้าส่วนตัว
