หากเราโกรธแล่นโลดไปใช่ใครผิด ควรใคร่คิดสักนิดหนึ่งพึงรู้ได้ อารมณ์นั้นมันหุนหันพลันแล่นไป เพราะเราไซ้ไม่ควบคุมปล่อยรุมตน ถ้าเรากุมคุมใจมั่นฉับพลันนิ่ง แม้ทุกสิ่งหญิงชายใดในทุกหน ไม่อาจทำขย้ำเราเข้ารุกร้น ต้องเป็นคนทนอารมณ์ข่มจิตใจ ได้ยินคำพร่ำด่าว่าให้อาย หรือทำร้ายกรายกล้ำซ้ำแกล้งใหญ่ จงใจเย็นเป็นคนนิ่งพึ่งพิงได้ ความโกรธใดไม่เกิดกำเนิดมี อย่าโทษใครสิ่งใดนั้นมันก่อเกิด เราเตลิดเกิดความโกรธพิโรธนี้ เมื่อชอกช้ำระกำใจใครไม่ดี ตัวเรานี้ที่ก่อโกรธอย่าโทษใคร
710
2
0
หน้าส่วนตัว
