พี่ดอกแก้ว
หมายไปสู่ภูผาคราลมหนาว
สัมผัสราวละอองไหมในหมอกฝัน
รับความเย็นยะเยือกไว้ในใจพลัน
คลายความหันเหร้อนผ่อนอุรา
หมายไปชมผืนไพรในโลกกว้าง
ที่ไม่ร้างมุมมองของพฤกษา
สดขจีสีสันลออตา
มวลผกาเป็นโอสถรดความชัง
หมายไปพบความสงบและสวยงาม
ไร้คำถาม ..คำบ่น ..ค้นความหลัง
ไร้คำคน ..คุกคาม ..หยามประดัง
ไร้ปัญหา ..รุงรัง ..ที่รอบกาย
หมายไปพักถักใจให้มีแรง
เพื่อกล้าแกร่งคืนกลับไม่ลับหาย
ล้างความเบื่อ...เหลือความหวังยังพร่างพราย
ล้างความหน่ายเหนื่อยท้อต่อการงาน
หมายไปพ้นคนพูดมากหลากคำถาม
สักชั่วยาม..ตามใจปองร้องขับขาน
หมายปลดแอกแบกภาระที่คะคาน
สักวันวาร..เพื่อให้บ่าไม่ล้าก