Prayad
หากสอยเดือนสอยดาวที่พราวฟ้า
คนทั้งหล้าคงสอยคอยความหวัง
คงไม่เหลือดวงดาวที่พราวพรั่ง
แต่นี่ยังกล่นเกลื่อนเคียงเดือนดวง
ทรมานยาจกเพียงอกหัก
กระหายรักเดือนดาวดุจแดนสรวง
ไหนจะสมดวงมาลย์สงสารทรวง
จะเหงาง่วงห่วงหาแต่จาบัลย์
เสียแรงร้อยหฤทัยมาลัยฝาก
แต่คุ้งฟากฟ้าไกลข้ามไพรสัณฑ์
มาซบแทบหัทยาวิลาวัณย์
จะรับขวัญจากใจก็ไม่มี
อยากขยำหัวใจอันไร้ค่า
ทิ้งกับฟ้าเบื้องบนทนบัดสี
ไม่อยากจำคำหวานหว่านวจี
ดุจซากผีแดดิ้นไร้วิญญาณ
จะท่องจิตดวงนี้ไปลี้ลับ
จนชั่วกัปชั่วกัลปวสาน
ทุกดาวเดือนเกลื่อนฟ้าให้ช้านาน
ไม่พบพานโลกนี้นี่อีกเลย
พฤษภาคม ๒๕๒๙"Remember that great love and great achieve
1725
0
0
หน้าส่วนตัว
