เพชรพรรณราย
สายลมพลิ้วปลิวพัดสะบัดโบกเสียงกระโชกโกรกกร้าวสุดหนาวหนอกระทบกายในสายคลื่นคืนเคล้าคลอหวั่นไหวก่อพอลมโชยโปรยดอกใบ ลมพัดผ่านกาลที่เปลี่ยนดังเทียนมอดค่อยเคาะขอดออดแอดอ่อนคอนโยกไหวก่อนจะหายสลายลงค่อยปลงใจสิ้นแรงไหวไร้กำลังแล้วสั่งลา วันและคืนขื่นขมระทมหมองเฝ้าร่ำร้องฟ้องเรียกเพรียกพร่ำหาโอ้สายลมโชยชมจากพรากอุราโปรดคืนมาหาคนคอยน้อยใจจริง วันเวลาพาผันผ่านกาลสุดฝืนกระแสคลื่นคืนสะบัดพัดทุกสิ่งสายลมหวนทวนกลับมาน่าแอบอิงไกวไหวติงทุกกิ่งก้านสำราญลม ลมคิดถึงรำพึงหวนทวนใจกลับหลายวันลับนับปีเดือนเหมือนติดหล่มเพื่อนนักกลอนตอนนี้ที่นิยมยังสั่งสมคมกลอนไหมให้ถามที ขอฝากถ้อยร้อยอักษรกลอนคิดถึงเฝ้ารำพึงถึงเพื่อนผอ
3001
1
1
หน้าส่วนตัว
