White roses
อันความรัก..ความปรารถนา..แห่งชีวิต
ฟ้าท่านได้..ลิขิต..ขีดเส้นไว้
ให้เราเดิน..ก้าวข้าม..นิยามไป
แล้วแต่ใคร..จะประสบ..พบร้ายดี
ชีวิตน้อง..หมองหม่น..ทนเปลี่ยวเหงา
มีแต่ความ..ว่างเปล่า..เศร้าโศกศรี
ดั่งตกหลุม..ท่ามกลาง..อเวจี
สุดเหลือที่..จักเอ่ยคำ..พร่ำวาจา
ทั้งพ่อแม่..ปู่ย่า..และตายาย
ท่านจากไป..สู่สรวง..บนห้วงฟ้า
เหลือเพียงน้อง..ผู้เดียว..เปลี่ยวเอกา
เหลียวมองหา..ผู้ใด..ล้วนไม่มี
ซ้ำยังถูก..รักลวง..ด้วยบ่วงเล่ห์
ทั้งทุ่มเท..ทุกอย่าง..ไม่ห่างหนี
มอบหัวใจ..มอบทุกสิ่ง..ที่หญิงมี
กลับถูกตี..ราคา..ค่าไม่พอ
จึงซมซาน..หักเห..ด้วยเล่ห์รัก
มากมายนัก..ทุกข์รุมเร้า..ที่เขาก
2239
8
0
หน้าส่วนตัว
