ทิพย์โนราห์ พันดาว
ใจรอนแรม ผ่านร้าว คราวเคยรัก
ร้างเพิงพัก หลบร้อน ผ่อนให้หาย
ฝ่าไอร้อน แดดฝัน วันเดียวดาย
จนเดือนพราย แจ่มฟ้า ราตรีชม
ระหกเหิน เดินทาง กลางความฝัน
รักต่างผัน ผ่านกราย คล้ายสุขสม
กี่วันคืน ในเส้นทาง อ้างว้างตรม
ความระทม ตามท้าทาย จนหน่ายแรง
พบเพิงพัก ผุพัง ฝังใจจิต
บุปผาพิศ งามระยับ ยามขับแสง
ส่งกลิ่นอวล หอมเย้า เคล้าลมแรง
หมู่แมลง แย่งคลอ พนอชม
หยุดเดินทาง หมายจอง ปองเพิงพัก
หวังให้รัก ซ่อมซากทราม ให้งามสม
ทาสีใหม่ ให้คนลือ ระบือชม
ต่างนิยม คือเพิงฝัน นิรันดร
พลันพายุ จากแห่งใด ดูไหวหวาด
กระหน่ำฟาด เพิงพับ ลงกับขอน
พิรุณแรง โถมใส่ ไร้อาวรณ์
ปล่อยคนจร เคว้งคว้าง กลางพฤ
1604
4
0
หน้าส่วนตัว
