กิ่งโศก
หากใจคน บอบบาง เหมือนอย่างแก้ว
คงแหลกแล้ว ด้วยพิษ ความคิดถึง
แต่นี่เป็น เลือดเนื้อ เมื่อคำนึง
หัวใจจึง เจียนเต้น ไม่เป็นใจ ( จาก บล็อค..บรรณภรณ์ )
..............................................
ร่ำคำขาน ปานดั่ง หทัยดับ
โสตสอดรับ นับน้าว ผะผ่าวไหว
พิษคิดถึง พึงเร้า เย้ายอกใจ
สุมเพลิงไหม้ เกรียมป่น ใจคนคอย
กฤษณา ราวี ฤดีซ่าน
ทิวาลับ สายป่าน ใจหลุดผล็อย
ก่นราตรี คลี่กาล แหวกม่านคอย
ศศิคล้อย ดาวเคลื่อน เลื่อนใจทน
คิดถึงเอย ใยเลย คิดถึงเหลือ
ผิว่าเกื้อ แต่ก่อน ย้อนนำผล
นำถ้อยนี้ ที่คนึง อยู่อึงอล
ถึง...ณ..คน ไกลนั้น