มวลภมร
ความคิดถึง เดินไป ตามสายเสียง
ยินสำเนียง คนรับ ให้สุขขี
เป็นสัญญาณ คิดถึง น้องคนดี
ส่งถึงที่ คนรับสาย ที่ปลายทาง
ตื่นตอนเช้า คิดถึง จึงโทรหา
เพียงยินเสียง กานดา พาสุขขี
สายอีกนิด คิดถึง ทุกนาที
จึงโทรหา คนดี อีกสักครา
เที่ยงแล้วหนอ น้องคง รอพี่อยู่
จึงเหลือบดู มือถือ อีกแล้วหนา
หยิบมาแล้ว กดเบอร์ น้องกานดา
แล้วกระซิบ บอกว่า คิดถึงเธอ
ยามบ่ายคล้อย ยังพลอย เห็นหน้าเจ้า
หัวใจเฝ้า คิดถึง น้องเสมอ
บ่ายโทรหา บอกว่า ฉันรักเธอ
ยังมิเผลอ กดเบอร์ อื่นเบอร์ได
เย็นแล้วหนา เลิกงาน มากลับถึงบ้าน
โทรหากัน ว่าที่รัก อยู่แห่งใหน
ก่อนหลับตา โทรกระซิบ ผ่านหัวใจ
กล่อมเธอให้ สดับ หลับฝัน