ราม ลิขิต
มันคือความอัปยศและอดสู
กลางหัวใจไหวอยู่โดยรู้เห็น
จากเสียงแหบปร่าอันชาเย็น
สู่การฆ่าเข่นด้วยสงคราม
ความตายซาตานจะผลาญโลก
กวักปีกจะโบกสะบัดหนาม
ปากเน่าจะงับมนุษย์นาม
เท้าจะลบนิยามนนุษย์ชน
เยื่อใยไมตรีที่อวลออก
จะกลายหมอกฝ้ามัวสลัวหน
เส้นทางพร่างในน้ำใจคน
จะวางทอดทุกข์ทนทุกเส้นทาง
ธารเลือดจะฟ่องละล่องไหล
ท่วมยอดหิมาลัยในรุ่งสาง
ซากศพจะดั้นบันไดวาง
ก้าวสู่เวิ้งว้างสวรรค์ใด
หรือว่านี่คือชะตากรรม
ของมนุษย์ที่กระทำมนุษย์ได้
พระเจ้าท่านยืนอยู่ข้างใคร
พระองค์อวยชัยอย่างไรกัน
รักโลกโยกยาตรอนาถอเนจ
เบ็ดเสร็จรีบรี่ขมีขมัน
ถึงใครกล่าวโทษจะโจษจะจัน
ตีบตันหูตึงตะบึงตะบอน
919
6
0
หน้าส่วนตัว
