มารแมงมุม
เคยสัญญากับคนไกลไว้นานแล้ว
ว่าเจ้าแก้วมิกลับกลายหายไปไหน
ยังเป็นแก้วกุดั่นเจ้าขวัญใจ
ยังอยู่ในคำสัญญาไม่ลาเลือน
แต่คนไกลใจยังอยู่คู่ตัวไหม
อยู่แดนไกลสุดตาฟ้าไม่เหมือน
ในรอยทางรอยข่าวยังเฝ้าเตือน
ความเป็นเพื่อนมีแค่ไหน..อย่างไรกัน
รักษาตัวอย่าให้ไข้ถามหา
การศึกษาพากเพียร..เรียนนะขวัญ
อาจจะเหนื่อยอีกมากมายไปหลายวัน
ปลายทางนั้นปริญญาคอยท่าเธอ
ท่องใส่ใจอนาคตงดงามนัก
อีกความรักยังงามหรูอยู่เสมอ
อาจไม่เหมือนวันแรกพบได้สบเจอ
แปลกไหมเออ
ยิ่งไกล..ใจยิ่งจาร
จดจำจากวันนี้ไปในวันพรุ่ง
รอฟ้ารุ่งราตรีใหม่ในสถาน
จะนานเนิ่นกี่ราตรีทิวาวาร
ก็ยังซ่าน..ยังสม..ภิรมยา
ยังเป็นแก้วเป็