เมื่อทบทวนหลายครั้งเราช่างด้อย แม้สักน้อยไร้สิทธิ์จะคิดถึง มิสวยเด่นเช่นใครที่ใจพึง ต้องแอบซึ้งซ่อนเร้นอยู่เช่นนั้น ความรักเริ่มก่อตัวอย่างเงียบเงียบ ไร้ระเบียบลุกลามในความฝัน ยิ่งหักห้ามแข็งขืนยิ่งดึงดัน ใจมันรั้นยิ่งนักเฝ้าภักดี มิรู้ว่าต้องทนถึงเมื่อไหร่ กว่าหัวใจจะยอมรับปรับวิถี จะรู้เลิกจมปลักรู้สักที คู่เขามีเคียงครองจะมองใคร ..