ละอองน้ำ
ลมหายใจ...ทอดถอนพยายามผ่อนหนัก
ความรู้สึก...อยากพัก แต่ก็ยังหนักดังเก่า
สายตา...มองฟ้า ถามหาความรู้สึกดีดีในตัวเรา
น้ำตา...ความรู้สึกเศร้า ฉันไม่อาจเอามันออกมา
เวลา...คงช่วยอะไรไม่ได้มาก
สุดท้าย...เราคงต้องจากเพราะไม่เหลืออะไรมากให้ค้นหา
โอกาส...ให้ได้ แค่เพิ่มบาดแผลในใจเรื่อยมา
ฉันคิด...ว่าสิ่งมีค่า คือช่วงเวลาที่จะทำใจ
ขอเธอ...อย่าดึงดันต่อกันอีกเลย
จบก็จบไปเฉยเฉย...อย่าเลยเธออย่าสงสัย
เมื่อเธอเองก็ตอบไม่ได้...ว่าที่ทำอยู่ ดีหรือร้ายอย่างไร
และเธออาจรับไม่ไหว...กับคำตอบในใจที่ฉันมี
อย่าคิดว่าใครจะแพ้ ใครจะพ่าย
เพราะฉันไม่เคยให้ความหมายกับมันแบบนี้
ไม่คิดว่
หน้าส่วนตัว
1016
6
0
