แก้วนีดา
รอคอย
คืนชมจันทร์
แสงแดดอ่อนท้อสายรุ้งโค้งฟ้า
ยามเมื่อฝนโปรยมาฟ้าชื่นฉ่ำ
ทินกรหลบเมฆฝนที่มืดดำ
ให้พิรุณนำน้ำฟ้ามารดไพร
พราวน้ำฟ้าบนใบหญ้าเขียวสด
ดุลมรกตล้ำค้าฟ้าประทานให้
เย็นฉ่ำทั่วล้าแนวป่าพนาไร
ป่าสดใสอีกคราเมื่อสุริยาเยือน
ดอกพุดไพรขาวไสวที่ชายทุ่ง
มะลิจรุงกลิ่นหอมกรุ่นกำจาย
เหลืองรัญจวนน่าชมเจ้าดอกจาน
ซ้อนกลีบผสานเป็นหมู่ดูงามจริง
หมูสกุณาพากันออกหากิน
ในแดนดินถิ่นป่าพนาสน
เหล่าผีเสื้อแสนสวยให้บินวน
ค้นหาน้ำหวานจากบุผาพนาวรรณ์
ครั้นเย็นย่ำสุริยาเจ้าลาลับ
หริ่งเรไรขับขานประสานเสียง
ดังเทพเทวาต่างมาบรรเลง
เพลงสวรรค์จากชั้นฟ้ามาสู้ดิน
โอ้ว่าดึก
โอ้ว่าดื่นค่