แก้วประเสริฐ
ภายในภวังค์พรั่งพรูสู่ดวงจิต
เฝ้าเพ่งพิศโฉมตรูผู้เลอโฉม
เลอเลิศล้ำลักขณามาประโลม
ช่วยหนุนโน้มเอื้อเฟื้อเจือใจจำ
หวนเพ้อพร่ำคำนึงพึงครุ่นคิด
อยากจุมพิตมารศรีที่คมขำ
ช่างออเซาะเพราะเพลินวจีนำ
ทอดกายพร่ำให้หวั่นพรั่นฤดี
ตื่นจากห้วงล่วงผ่านกาลในฝัน
ชีวิตอันสดชื่นลื่นหลีกหนี
ระลึกคำขอร้องของนารี
อย่าได้มีหญิงอื่นมาเคียงกาย
นวลอนงค์ข้างในใจนั้นปรากฏ
งามสวยสดแย้มยิ้มพริ้มเหลือหลาย
แฝงล้ำลึกติดตรึงซึ้งหทัย
ดูคล้ายในที่ฝันอันผ่านมา
ยิ่งเพ่งพิศพินิจดูสู่ย้อนหลัง
ละม้ายดั่งภาพวาดจริงเจียวหนา
เธอโปรยยิ้มพริ้มพักตร์ลักขณา
ขาดเจรจาโน้มน้าวเร้าใ