White roses
น้องเห็นพี่..ทำงานหนัก..ไม่พักหยุด
น้องนั้นสุด..แสนห่วงใย..ใจสงสาร
ห้าโมงแล้ว..พี่นั้นยัง..นั่งทำงาน
หกโมงผ่าน..ยังคร่ำเคร่ง..เร่งโอที
ทานข้าวแล้ว..หรือยัง..น้องนั่งเหม่อ
ถามกลัวเก้อ..ไม่ตอบน้อง..คงหมองศรี
เห็นพี่เครียด..เร่งสางงาน..หนักเหลือดี
น้องกลัวพี่..เจ็บป่วยไข้..ไม่สบาย
ที่อยากถาม..เพราะสงสาร..งานพี่หนัก
พี่ตรำตราก..งานหนัก..ลำบากไหม
เพื่ออนาคต..พี่มุ่งมั่น..ฝ่าฟันไป
น้องเห็นใจ..เป็นห่วง..ทวงถามมา
ทานข้าวไม่..เป็นเวลา..พาให้ป่วย
น้องจะช่วย..พี่ชาย..อย่างไรหนา
อยากแบ่งเบา..ภาระหนัก..จึงทักมา
ตอบด้วยนะ..ที่น้องถาม..เอ่ยย้ำมา...