เพียงพลิ้ว
ด้วยแรงแห่งคิดถึงจึงเฝ้าเขียน
อักษรเวียนเรียงร้อยถ้อยสายฝัน
ร่ายความนัยใครหนึ่งพึงรำพัน
เพียรคิดสรรมธุรสหมายจดใจ
พร่ำลิขิตคิดคำผูกสัมผัส
หวังผูกมัดด้วยแรงเงียบราบเรียบไหว
กระแสจัดสงัดลึกผนึกไกล
พันเยื่อใยแน่นหนาสง่าพราย
พาดผูกพันมั่นยืนทุกคืนค่ำ
ชโลมคำจากจิตมิคิดหน่าย
ทุกสิ่งอย่างอ้างเอ่ยมิเคยคลาย
ทุกความหมายตราตรึงลึกซึ้งจริง
ขึงอาทรอ้อนหาวารีทิพย์
วอนเอื้อมหยิบน้ำใจไว้เป็นมิ่ง
โอบรักนี้มีคิดถึงพึงแอบอิง
ทุกทุกสิ่งแด่เธอ.....ไม่เพ้อเลย
กางสายใจให้เห็นอย่างเด่นชัด
จะรึงรัดหรือไม่ขอได้เอ่ย
ส่งข้ามฟ้าฝ่าฝันมั่นเหมือนเคย
ทุกความเผยอย่ากระชากให้จากลา
จะคิดถึง