ความสุขเล็กๆของการอยู่บนพื้น คือการได้ยืนแล้วแหงนหน้ามองฟ้า เห็นดาวมากมาย..อยู่ไกลเกือบลับตา แล้วฝันไปว่าได้เป็นดาว แม้ความจริงจะไม่มีปีกโบยบินได้ แม้น้ำตาอาจเผลอรินไหลในคืนร้าว แม้จะท้อแท้จนไม่กล้าบอกเล่าเรื่องราว แต่ก็มีบางคราว..ที่ได้เป็นดาว..แค่หลับตา ขอบคุณ..ที่ยังมีดาวอยู่บนโลกนี้ อย่างน้อยมันก็สร้างความรู้สึกดีๆให้คนอ่อนล้า ฉันอาจอ่อนแอเกินไป..จนเหนื่อยที่จะเดินไปในกาลเวลา แต่ฉันก็ดีใจที่จะบอกว่า..ดวงดาวเป็นสิ่งที่มีค่าต่อฉันเหลือเกิน