ยามเมื่อฝน พรมโปรย จากฟากฟ้า พสุธา เย็นชื่น ธาราใส มวลบุปผา มาลี งามวิไล ดอกไม้ใบ ผลิบาน ตามฤดู หยดหยาดน้ำ พร่างพราย งามระยับ ต้องแสงจับ วาววับ งามสุดหรู ส่องประกาย เป็นระยิบ ลงมาสู่ เรียงรายลู่ ชวนชม สุขสมจริง เปรียบความรัก ดังฝน ดลบันดาล หัวใจพลัน อบอุ่น ได้พึ่งพิง สองเราใกล้ เชยชิด แอบแนบอิง เลิศล้นยิ่ง ปรี่เปรม เต็มฤทัย หยาดฝนรัก รินรด ใจกระจ่าง ดังส่องทาง ก้าวเดิน ที่สดใส ฉันจะคอย ถนอมรัก ด้วยดวงใจ เพียงเธอไม่ ห่างรัก นับว่าพอ ********** ชีวินมธุรา
814
2
0
หน้าส่วนตัว
