ณธีร์
สุรางคนางค์ ๒๘
ความเอ๋ยความรัก
พึ่งซึ้งประจักษ์ ... รักแล้วเศร้าใจ
รักใครสักคน ... ต้องทนหมองไหม้
เป็นเพราะเหตุใด ... เธอใยใจดำ
เฝ้านึกเฝ้าฝัน
คิดถึงทุกวัน ... ใจฉันระกำ
วอนเธอยกโทษ ... ได้โปรดรับคำ
อย่าให้ฉันช้ำ ... เพราะคำรักเอย ฯ
สุรางคนางค์ ๓๒
ความเอ๋ยความรัก ... พึ่งซึ้งประจักษ์
เจ็บปวดยิ่งนัก ... รักแล้วเศร้าใจ
รักใครสักคน ... ต้องทนหมองไหม้
เป็นเพราะเหตุใด ... เธอใยใจดำ
เฝ้านึกเฝ้าฝัน ... คิดถึงทุกวัน
ทุกคืนฝืนกลั้น ... ใจฉันระกำ
วอนเธอยกโทษ ... ได้โปรดรับคำ
อย่าให้ฉันช้ำ ... เพราะคำรักเอย ฯ
สุรางคนางค์ ๓๖
ความเอ๋ยความรัก ... พึ่
936
3
0
หน้าส่วนตัว
