คืนนี้มีดาวระยิบระยับ เงียบสดับรับฟังไม่ได้ยิน ล้มตัวนอนราบขนาบกับผิวดิน เกิดความชินก้อนหินทิ้มแทงกาย นอนนับดาวพราวสว่างกระจ่างกระจาย เป็นการทำนายความเป็นไปของรักชาติชาย นับเดือนนับดาวบางคราวก็ขาดหาย คงเพราะไม่สบายหรือหายไปด้วยเหตุใด คืนนี้มีแต่แสงร่ำไรของดวงดาว ท้องฟ้าเมฆขาวพราวไสว สุขใจคลายจิตคิดแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ใช่บ้าใบแต่ใจสุขสนุกสุดหรรษา มองเหนือใต้ออกตกจึงยกมา ดางดาวรอบตัวที่เกลือกกลั้วบนฟ้า ฉันเอามือยื่นฉันเอามือหยิบมา อยู่บนฝ่ามือถือไว้ด้วยใจภิรมย์