๏ เพียงถ้อยคำธรรมดานำมาปลอบ มั่นหมายมอบนงรามเมื่อยามหมอง หวังเจ้าหายคลายโศกวิโยคครอง น้ำตานองจงเหือดแห้งจนแล้งรอย แม้นอ้อมแขนเพียงเงาที่เฝ้ากอด มิเคยมอดอุ่นไอให้เหงาหงอย ถึงไกลกันครึ่งฟ้าข้ามป่าดอย ยังคงคอยโอบเอื้อเมื่อหนาวทรวง เพียงหัวใจดวงเดิมคราเริ่มแรก เฝ้าเพียรแบกห่วงหามาห่วงหวง ด้วยความรักล้นปรี่ฤดีดวง แม้นกาลล่วงผ่านผันยังมั่นคง แม้นสัญญามอบให้ไร้ลายลักษณ์ จงประจักษ์ด้วยใจอย่าไหลหลง ตราบฟ้าสิ้นดินหายทลายลง จักซื่อตรงคงคำมั่น...ขอสัญญา๚ะ๛
1515
4
0
หน้าส่วนตัว
