ข้าวปล้อง
สายตาเธอมองใครอย่างนั้นหรือ
ในเมื่อเธอยังกุมมือของฉันไว้
ปล่อยเถอะนะถ้าหากเธอไม่แน่ใจ
ปล่อยฉันไปด้วยสองมือนั้นของเธอ
เพราะไม่อยากอยู่อย่างคนไร้ความหมาย
เป็นแค่เงาข้าง-ข้างกายที่ไม่มีตัวตนอยู่เสมอ
เพียงแค่อยากได้ความรักตอบกลับมาจากใจเธอ
ไม่อยากกลายเป็นคนบ้าเพ้อเจ้อหลอกตัวเองไปวัน-วัน
ก็ในเมื่อสายตาเธอมันฟ้อง
บอกว่าทั้งสี่ห้องใจของเธอไม่มีฉัน
ที่เป็นอยู่ก็เพราะเธอลวงหลอกกัน
หลอกว่ารักกันอย่างนั้นอย่างนี้สะมากมาย
พอแค่นี้เถอะนะฉันขอร้อง
อย่าเกี่ยวข้องมากกว่านี้ อย่าใจร้าย
เพราะแค่นี้ฉันก็เจ็บปวดหัวใจจนแทบตาย
ทำเพื่อฉันอีกสักครั้ง-ครั้งสุดท้าย ปล่อยฉันไป
1244
6
0
หน้าส่วนตัว
