ปลายตะวัน
น้ำคำย้ำ ล้ำค่า ราคาคน
บ้างซ่อนกล จนใจ ให้ไหวหวาม
บ้างบางครั้ง มิรู้ยั้ง ในคำความ
บ้างเอื้อนตาม แต่ใจ ไม่กลั่นกรอง
จึงกอร์ปให้ ใจเจ้า นั้นร้าวหมอง
หากเคยต้อง ทำนองคำ ให้ช้ำหนา
ขออย่าเพิ่ง ท้อใจ แล้วไคลคลา
ใจใคร่สา ขออภัย ด้วยใจจริง
ด้วยหมายหยอก ใช่กลอกกลิ้ง ในหญิงนั้น
คำจำนรร ใช่เสียดสี สิ้นศรีหญิง
เธอก็คือ เพศแม่ เช่นแท้จริง
อย่าละทิ้ง ที่นี้ แล้วลี้ไกล
หากแม้นเธอ มิยินยอม เราพร้อมหนี
จะหลีกลี้ ลาจาก พรากห่างหาย
มิอยากก่อ เวรกรรม ช้ำจนตาย
ให้ใจได้ เปื้อนปน มลทินคำ
หากแม้นเจ้า มิอภัย คงใจหมอง
หลับตื่นต้อง ตระหนกใน หวาดไหวหวาม
มโนธรรม คง
1497
8
0
หน้าส่วนตัว
