เมื่อความรักที่มีเกิดความรู้สึกว่าอิ่มตัว กลัวเหลือเกินว่าสองเราจะเปลี่ยนไป แน่นอนหล่ะมันเป็นเรื่องของหัวใจ ทำอย่างไรที่จะให้รักอยู่อย่างยั่งยืน รักที่มีสองเราต่างมิเคยฝืน ไม่เคยยืนอย่างโดดเดี่ยวหรือเดียวดาย แม้ไกลกันเราต่างเหมือนยังอยู่เคียงข้างกาย รักมิคลายลางเลือนไปไกลห่างตัว ถ้าเหนื่อยนักเธอพักเถิดที่รักเอย ขอทรามเชยแวะพักหลับสักหน และวันนี้ขอสัญญากับหน้ามน คนหนึ่งคนรอเธอกลับและรับขวัญ