หน้าส่วนตัว
พี่รักษา บาดแผลใจ ให้หมดแล้ว
ดั่งดวงแก้ว แววใส ไม่หม่นหมอง
เปิดประตู หัวใจ แล้วทุกห้อง
รอแสงทอง ส่องมาสู่ ประตูใจ
พี่เป็นเพียง เรือลำน้อย คอยคนนั่ง
พาข้ามยัง ฝั่งฝาก อันสดใส
เรือเทียบท่า เธอก้าวข้าม ทิ้งเรือไป
สู่เส้นทางใจ ที่งดงาม ตามแสงทอง
คงเป็นเพียง คนพายเรือ เสื้อผ้าเก่า
ที่คอยเฝ้า ห่วงใย ใจหม่นหมอง
หากเธอพบ กับปัญหา ทางที่ลอง
พี่ขอจอง รักษาใจ ให้เธอเอง
3644
4
0
