คืนแรมสามค่ำหน้าร้อน
ขนาดนางเอกเขางอนแล้ว อีตานี่ก็ยังตัดพ้อไม่เลิกรา.. อิ อิ..
ที่เหินห่างทางใจใช่อยากห่าง
ช่องที่ว่างกว้างเกินไปแสนไกลกว้าง
มันเต็มตันด้วยน้ำตามากั้นกลาง
ในระหว่าง ที่ว่างของสองหัวใจ
เมื่อทะเลน้ำตามากั้นขวาง
คงเคว้งคว้างร้างทุรนสุดทนไหว
แลไม่เห็น เร้นหายละลายไป
ฝั่งอยู่ไหน ยังใฝ่ฝันทุกวันวาร
เหนื่อยหนักหนาสาหัสนักรักจนเหนื่อย
พลาดรักเรื่อยหลั่งน้ำตามหาศาล
เป็นน้ำตาซึ่งไหวหวาม ความร้าวราน
นานกว่านานจนหมดหวังฝั่งใดๆ
จะรักเก่าหรือรักใหม่ไม่อาจรู้
ยังสำลักน้ำตาอยู่ เธอรู้ไหม
ภายนอกอาจดูเห็นเป็นคนไป
ดูภายในจะเห็นว่า สิ้นค่าคน
1883
1
0
หน้าส่วนตัว
