กวี ซีม่า
โรงเรียนวิถีพุทธจุดความคิด
ให้ครูเฒ่าหลงทิศหลง VISION
มองจุดแข็งเคยยิ่งใหญ่ไร้เทียมทัน
ปัจจุบันเริ่มอ่อนล้า...ไม่กล้าบู๊
กินไม่ได้...ดูไม่เห็น...อยู่เป็นทุกข์
ฟังอะไรไม่สนุกไม่ถูกหู
ค่อนชีวิตที่สืบสานการเป็นครู
ความหดหู่จับหัวใจไม่เว้นวัน
กระแสโลกรุนแรงรุกแซงหน้า
กระแสธรรมอ่อนล้าพาไหวหวั่น
คงเพราะเราเฒ่ามากแก่ยักยัน
ไม่รู้หันเหร่างสู่ทางใด ?
แลไปยังข้างหน้าอย่างว้าเหว่
จะซวนเซล้มลง ณ ตรงไหน
จะทนฝืนยืนสู้อยู่ต่อไป
ฤาจักวางแนบไว้ที่ใจเรา
กฎไตรลักษณ์ทำให้ได้เรียนรู้
ความเป็นอยู่เปลี่ยนไปไม่เหมือนเก่า
เมื่อมีเกิดมีชีวีมีรูปเงา
ย่อมมีเฉามีล่วงลับดับชีวา
เอาจริงจังกับอะ
3609
1
0
หน้าส่วนตัว
