toneliu
๑ ทำไมต้องเจ็บลึกถึงปานนั้น
ใจมิสร้างอย่างวันต่อวันได้
เธอเหงาฉันเหงาสักเท่าไร
หัวใจมิใช่สร้างพียงวันเดียว
๑ เจ็บลึกให้ใครหัวเราะเยาะง่าย
สุดท้ายก็ไม่แม้แลเหลียว
เธอคงร่ำน้ำตาอาดูรดายเดียว
โปรดเคี่ยวกรำหัวใจให้ดี
๑ โลกสวยด้วยฉันเธอพันผูก
ใครผิดถูกปลูกฝังไว้ไยหลีกหนี
หัวใจใครมักง่ายร้ายสิ้นดี
คุยกันให้มีหวังที่เพริศพราย........
๑ รู้มานานว่าผ่านเจ็บแผลเย็บลึก
ไห้..รู้สึก..ผลึกตำ..จำ...ใจหาย
ต้องยอมรับความจริงยิ่งนิยาย
สิ่งสุดท้ายกลายกลับซับน้ำตา
๑ เราคือเรา..อาจเขลาคิดพิศวาส
หัวใจพลาดวาดเหเสน่หา
หัวใจนี้ยังมีมนต์ดลรักมา
ซึ้
2160
14
0
หน้าส่วนตัว
