plaing_piu
มิเคยห่างร้างหายสายสวาท
มิเคยคลาดวาทหวามทุกยามหมาย
มิเคยงันเงียบพลันอกสะทกกาย
คิดถึงสายลมดึก.....ไหวลึกซึ้ง
ท่าพระจันทร์วันนี้ที่เคยใกล้
สิ้นสดใส..ใครลี้บ่มิหึง
ชื่นสายน้ำฉ่ำลมกลับขมคลึง
ใคร่หวนซึ้งคำนึงสาวเจ้าพระยา
คลื่นแม่น้ำรำไรไหวกระชั้น
ยอดลดหลั่นพลันม้วนเสียงครวญหา
ระลอกแทรกแหวกฝั่งซาสั่งลา
เหมือนมิล้าคว้านวลหวน..ลิบลิบ
หวานยิ่งยากจากง่ายเสียดายหวาม
มิรู้ยามตามขอบฟ้าทาทองขลิบ
หอมมิหายหน่ายเล่ห์เสน่ห์ทิพย์
อยากกระซิบ..หยิบใจ...ให้นานนาน
ทิพย์สถานปานใดใช่ว่าสม
สุขารมณ์ห่มรักประจักษ์ผ่าน
มอบหัวใจให้งามตามต้องการ