พี่ดอกแก้ว
ม่านดวงตาพร่าแสงแห่งชวาล
ส่องประกายสักการที่เบื้องหน้า
ประทีปคู่บูชิตพระศาสดา
สาดมรรคาสว่างฉายให้เส้นทาง
กว้างแสนกว้างร้างมิตรสนิทใคร่
คือโลกใหญ่มืดมนจนอ้างว้าง
ดุ่มเดินเวียนทางรกปรกอำพราง
ต้องครวญครางกลางวัฏฏ์มัดชีพตรึง
ร้อยอารมณ์ถมใจไว้ด้วยช้ำ
ร้อยกงกรรมเกี่ยวเกาะเพาะบาปขึง
ร้อยชีวิตติดตมจมใต้บึง
ร้อยชาติหนึ่งกับอีกชาติขาดปัญญา
พบแสงทองส่องประกายยามใกล้ค่ำ
คือแสงธรรมจากพุทธศาสนา
ปริยัติปฏิบัติจัดชีวา
ก้าวเข้าสู่มัชฌิมาสามัคคี
ประทีปธรรมนำทางสว่างจิต
ดุจมิ่งมิตรเคียงข้างสร้างราศี
ไม่โดดเดี่ยวเปลี่ยวร้างคว้างฤดี
ทุกถิ่นที่สว่างไสวในแสงธรรม