ละอองน้ำ
สบตา...
ขอโทษ...ที่เฉยเฉย...เหมือนเย็นชา...เพราะมันก็ใช่
บางที...ก็มองเห็นคน...เหมือนคน...ไม่มองเห็นใคร
ก็แค่...ไม่อยากจะรับอะไร...เรื่องราวของใคร...เรื่องอะไร...ของคน
เธอเป็นไง...
บางทีก็ไม่ถามไถ่...เหมือนไม่ใส่ใจ...เหมือนไม่อยากสน
บางที...เรื่องของเธอ...เรื่องของฉัน...เรื่องของใครต่อใครมาปะปน
เมื่ออยู่ท่ามกลางความวุ่นวายสับสน...ฉันคงไม่ใช่คน...ที่จะไปวุ่นวายคิดค้นกับเรื่องของใคร
เมื่อฉันไม่รู้...ว่าที่ฉันเห็นอยู่...คือเธอหรือเปล่า
และเธอก็ไม่อาจจะบอกเรื่องราว...ว่าแท้จริงฉันเองเป็นแบบไหน
และเมื่อหลายหลายสิ่ง...เธอไม่อาจเข้าใจว่าอะไรจริง...อะไรเคลือบด้วยความนัย
จะให้ฉันมองเห็นส
1218
5
0
หน้าส่วนตัว
