ระลอกผิวระริ้วธารสานเป็นสาย ละเลื่อมพรายสะท้อนแสงแห่งรังสี ตะวันดวงน้อยน้อยเหนือนที ทัศนีย์ยามอรุณละมุนใจ ทะเลหมอกคลอเคลียเหนือขุนเขา สายลมเบาทักทายชายไม้ไหว สกุณาเริงร่ากลางพงไพร ภมรไล้หยอกเอินเพลินมาลี ดอกไม้ป่าทอดยาวดูพราวพร่าง ปูเป็นทางสลับหลายเฉดสี ธรรมชาติงามงดไร้ราคี หวังร้อยปีรอดพ้นคนทำลาย
724
0
0
หน้าส่วนตัว
