..๏ เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงจึงแสร้งไข้ ด้วยหวังคนของใจคิดไถ่ถาม แม้นหนาว-ร้อน,ทุกข์-สุข ทุกโมงยาม คอยติดตามทุกช่วงมากห่วงใย แต่กลับกลายเหินห่างร้างคนห่วง ฝันทั้งปวงจึงเลือนมิเหมือนใกล้ สักเพียงน้อยถ้อยคำเศษน้ำใจ เรายากไร้แสนเข็ญสุดเค้นเจอ ฤๅอากาศเแปรไปบางใครเปลี่ยน ทำเราเพี้ยนวกวนพลอยบ่นเก้อ ฤๅบางอย่างหลอนให้ใจละเมอ เราพร่ำเพ้อร่ายคำร่ำเดียวดาย เขาคงไกลเกินกว่ามาสดับ ขอยอมรับความอาดูรรักสูญสลาย ฤดูผันสัญญาก็มากลาย เราจึงคล้ายป่วยแท้ย่ำแย่เกิน ๚ะ๛
2343
11
0
หน้าส่วนตัว
