คำโบราณ ว่าไว้ว่า หนาวเดือนสี่ มันสุดที่ จะทานทน ฝนลมหนาว กระโชกมา คราครั้งใด กายสั่นราว คล้ายหญิงสาว สั่นกายา แรกแต่งงาน อากาศใย ช่างแปรเปลี่ยน เป็นเช่นนี้ ในฤดี ครุ่นคิดไป ถึงรักหวาน อากาศเปลี่ยน ใจอย่าเปลี่ยน ก็แล้วกัน เพราะตัวฉัน ทนไม่ได้ เหมือนสายลม ลมช่างหนาว สาวช่างฝัน นั้นของแน่ แต่ที่แท้ คือหนาวใจ ใคร่สุขสม เหมือนสายลม พัดผ่านมา ให้ภิรมณ์ ยามได้ชม ระรื่นใจ หายหนาวเอย
753
2
0
หน้าส่วนตัว
