คนใกล้ตัว แต่หัวใจ ดังไกลห่าง เหมือนเดินทาง คนละเส้น เว้นที่ไว้ อยู่ใกล้ชิด เหมือนสนิท จิตผูกใจ เก็บรักใส่ กล่องสองใบ ไว้ใกล้กัน ตั้งชิดชอบ ขอบชิด ติดกันอยู่ แต่มิอาจ รับรู้ ใจเธอนั้น ความรู้สึก ไม่อาจ เอ่ยบอกกัน ต้องเก็บคำ รักของฉัน กลั้นสุดใจ บางครั้งแอบ เก็บซ่อน ความรู้สึก บางครั้งนึก ก็มิอาจ ทานทนไหว ยากเหลือเกิน หากจำต้อง เอ่ยออกไป บางทีน้ำ ตารินไหล ในใจพลัน เจ็บกว่าคน ที่อยู่ไกล แต่ใจรัก เจ็บที่รัก คนชิดใกล้ ใกล้ใจฉัน เจ็บที่ต้อง ทนเก็บไว้ ไม่บอกกัน เจ็บหากฉัน เอ่ยรำพัน เธอห่างไกล