เรไร
เมื่อวสันต์พร่างพรูสู่พฤกษา
ท้องทุ่งนาชุ่มฉ่ำด้วยน้ำฝน
กบเขียดร้องครึกครื้นชื่นกมล
หมู่มัจฉาว่ายวนชลธาร
พอย่างเข้าสิบห้าค่ำเดือนสิบสอง
น้ำในคลองนองฝั่งห้วยละหาร
ลอยกระทงประเพณีมีมานาน
ส่งสัญญาณวสันต์พลันจากลา
เมื่อสายลมพัดโรยโชยผะแผ่ว
จากทิวแถวโขดเขินสู่เนินผา
จากยอดดอยผันผ่านลานศิลา
สู่ยอดหญ้าก้านใบจนไหวเอน
หนาวลมเหนือเมื่อหนาวผ่านคราวนี้
ยังมิมีแม้นเงาเจ้าให้เห็น
ใจซึมเศร้าเหงาเงียบยะเยียบเย็น
มิรู้เป็นหรือตายร้ายหรือดี
เมื่อปีก่อนย้อนคิดจิตสะอื้น
ได้เชยชื่นแก้วตามารศรี
อกอิงแอบอุ่นไอในราตรี
สองฤดีโยงใยสายสัมพันธ์
เนื้อแนบเนื้อเติมเชื้อไฟให้ไออุ่น
อ่อนละมุนเก
1564
10
0
หน้าส่วนตัว
