หน้าส่วนตัว
หน้าขาวซีดคอเหวอะลึกเจียนขาด
เลือดนั้นหยาดไหลย้อยราวห่าฝน
เพียงเชือดเดียวไร้สิ้นเสียงเคยยล
ให้มวลชนรู้ค่าเวลาเตือน
ตางดงามนั้นถลนออกนอกเบ้า
สงสารเจ้ามิรู้โดนหั่นเฉือน
ถูกกระชากลากมาจากถิ่นเยือน
ห่างแถวเถื่อนสู่แดนศิวิไลซ์
เจ้าตีปีกแรกต้นเจ้ายิ้มแย้ม
ฟ้าคงแต้มต่อสุขสร้างโลกใส
เจ้าวาดหวังคงดังก้องโลกไป
เช้าวันใหม่สิ่งดีที่วางรอ
1121
8
0
