ผักตบชวาพาใจให้ไหวหวาม ล่องลอยตามลำคลองให้มองเห็น บางคนชอบว่าเป็นสิ่งร่มเย็น ฟอกอากาศให้เป็นออกซิเจน กอหญ้าใหญ่ลอยไปกลางสายน้ำ บางครั้งงามเหมือนเกาะน้อยที่ลอยเล่น สีเขียวเข้มเต็มท้องน้ำเมื่อยามเย็น บางคนเห็นเป็นกัดขวางทางสัญจร ทั้งสองคือสวะที่ระราน ให้ลำธารแคบลงคงถ่ายถอน นี่คือสิ่งที่ปรากฏในบทกลอน ถึงสวะที่คลอนพื้นธารา สำหรับความเปลี่ยนไปในเปลี่ยนแปลง คือปัญญาที่แจ้งสิ่งตรงหน้า พบเห็นในพระไตรลักษณา ที่รู้ว่ามีเกิดดับลับเรื่อยไป