ดอกบัว
ชีวิตคือเจริญเผชิญกรรม
ร่างกำยำเคลื่อนลุกไปทุกที่
กินอาหารสืบพันธ์ผิวพรรณมี
รูปธรรมนี่สิ่งนี้มีชีวิต
ทั้งมนุษย์ทั้งสัตว์สงัดทุกข์
ในทุกยุคเวียนวนดลสถิตย์
เจ้าชะตาแปรเปลี่ยนใช่เพียรขีด
วิปริตตามกรรมกระทำมา
ต้องเวียนเกิดเวียนตายวางวายวน
ชีวิตคนแตกดับสลับจ้า
กรรมวิบากวิญญาณภพกาลพา
ลักขณารูปงามรูปนามใด
ขณิกมรณะชั่วขณะ
ลักขณะตายเกิดกำเนิดให้
จิตดับวูบวิบวับแล้วกลับไว
อยู่เรื่อยไปจนสิ้นดับวิญญาณ
ฝึกเรียนรู้ก่อเกิดกำเนิดจิต
พรหมลิขิตก็เปล่าเพียงเล่าขาน
เป็นด้วยกรรมเกี่ยวดองประคองกาล
เจ้าสังขารปฏิสนธิกรรม
อกุศลอุดหนุนค้ำจุนผล
บันดาลดลให้คนขัดสนล้ำ
ชนกกรรมหนุนเน
หน้าส่วนตัว
1883
14
0
