ยามจากไกลขอเพียงนึกถึงแค่เธอ พาละเมอล่องลอยไปอยู่ใต้จิต คิดพลันเผลอหลุดรอยยิ้มอย่างใกล้ชิด มิได้คิดอื่นใดจากกอดเธอ เผลอทีไรใจล่องลอยไปเรี่อยเปี่อย เหนื่อยที่มั่วคิดถึงคนอยู่ข้างหลัง ขังตัวเองอยู่ในเงาความทรงจำ ที่บางครั้งจำใจต้องแกล้งลืม
793
3
0
หน้าส่วนตัว
