ดอกบัว
เพราะชีวิตเป็นจิตที่กระจ่าง
อยู่ในความอ้างว้างและสับสน
พิษเหงาอันโหดร้ายมาปะปน
ชีวิตคนหมุนเวียนเปลี่ยนตามกาล
มีทุกข์สุขปนเปดุจเห่คลื่น
มีสะอื้นหวนให้เวียนไหลผ่าน
มีพลาดพลั้งสมหวังทุกวันวาร
มีความฝันขมขื่นคืนนิทรา
ธรรมดามนุษย์สุดยากหยั่ง
เป็นพลังของใครใคร่สรรหา
สุดแต่ใจสรรค์สร้างบุญนำพา
จึงดำเนินชะตากุศลกรรม
ทุกชีวิตมีกิจต้องชดใช้
คนพืชสัตว์เวียนว่ายมีสูงต่ำ
คนอยู่สุขสัตว์อุดมพืชชื่นฉ่ำ
หมุนเวียนกรรมตามกาลความผันไป
วันนี้สุขพรุ่งนี้มีทุกข์บ้าง
มีอ้างว้างมีขมมีหมองไหม้
มีชื่นสุขสมหวังคลุกเคล้าไป
มีเสียใจหัวเราะทุกเวลา
ส่วนพระธรรมล้ำเลิศประเสริฐแท้
แล้วแต