โรคภัยไข้เจ็บหน่วงเหน็บแสนโศก ผู้ใดไร้โรคเป็นโชคหนักหนา เจ็บบอบตรงนั้นแทบบั่นวิญญา โรคะรุมราเกาะกินชิ้นเนื้อ ในปอดมีน้ำทุกยามจะหนาว เจ็บปวดรวดร้าวปอดขาวติดเชื้อ หายใจก็ปวดร้าวรวดหลายเหลือ มิสบหรือจะเชื่อเจ็บเยื้อทรมาน ใกล้รุ่งยุ่งหนักน้ำมักจะเย็น น้ำในอกเช่นน้ำทุกสถาน หนาวนักไข้สูงพุ่งพ้นประมาณ เหงื่อไคลไหลการรนราญเหลือใจ ยามนอนทุรนลุกโรคปลุกไม่ให้หลับ ให้ทนระกำรับประจักษ์จับด้วยทัพใหญ่ ต้องทนนจนแรงหมดน้ำตาหยดคละเหงื่อไคล หลับได้ด้วยสิ้นไร้พลังแล้วชีวี
1521
1
0
หน้าส่วนตัว
