ตะวันโพล้เพล้... ฉันนอนเปลมองทะเลร้องเพลง สุขใจเสียจริง...ท่ามกลางความคว้างเคว้ง มีเสียงลมกล่อมบรรเลงดนตรีในความเหงา ฟ้าสีแสดแสงแดดอุ่น ไอละมุนกำลังซุกซุนลับหายไปกับเหลี่ยมเขา ได้ยินเสียงนกกาขับขานมาแผ่วเบา ให้รับรู้เรื่องราวที่เป็นไป ตะวันหลับแล้วพระจันทร์ตื่น ดาวดาษดื่นเป็นหมื่นๆส่งประกายวิบไหว ฉันยังจมอยู่ริมหาดฟังเสียงคลื่นซัดสาด .....ให้ธรรมชาติผูกมัดใจ..... สิ่งเหล่านี้สร้างพลังให้ฉันสู้ต่อไป .........แม้ในวันใหม่จะไร้เธอ........