ขาดเธอ เหมือนขาดใจ โลกนั้นไร้ สรรพสิ่ง เงียบกริบ สงบนิ่ง ไม่ไหวติง ยิ่งเงียบงัน สายลม ไม่พริ้วผ่าน ทั้งสายธาร ไม่ผ่านผัน หยุดไหล สงบงัน สะท้อนจันทร์ สะท้านใจ นั่งเศร้า ในเงาโศก โลกทั้งโลก ไม่เคลื่อนไหว เหมือนรู้ ความเป็นไป วันที่ใจ ต้องอ่อนแอ ขาดเธอ เหมือนขาดใจ จิตหวั่นไหว เหมือนจะแพ้ เหน็บหนาว ในดวงแด ฤาจะแพ้ แน่ครานี้
1040
7
0
หน้าส่วนตัว
