ปลิดปลิวทิ้งกิ่งก้าน คราถึงกาลกำหนดขัย แห้งโหยโรยราไป เพื่อสิ่งใหม่ได้งอกเงย จากไปใช่ไร้ค่า ทอดกายาหานิ่งเฉย ผุไปใช่เปล่าเลย เป็นปุ๋ยอิ่มให้ลิ้มรส หล่อเลี้ยงกิ่งใบใหม่ ให้เติบใหญ่แลใสสด ผลดอกออกงามงด บนใบเก่าเจ้าผุพัง ทิ้งร่างให้เหยียบย่ำ เพื่อน้อมนำความดียัง เจ็บร้าวเพื่อจีรัง สังคมใหม่ให้งดงาม.ฯฯฯ