ฤทธิ์ ศรีดวง
๑.เธอผู้จรร่อนเร่แห่งเมษา
แสวงหาสิ่งใดจากใบไม้
เมื่อแดดร้อนราวเถ้าภูเขาไฟ
โลกแทบไหม้เกรียมเหม็นกลายเป็นควัน
เห็นรอยแล้งลำคลอง..เธอร้องไห้
ดับเถิดไฟโหดเหี้ยมแห่งคิมหันต์
ที่ทุ่มเทเวลาเพาะกล้าพันธุ์
หวังสักวันใบดอกจะงอกเงย
ฝนจึงพลันกลั่นหยาดลงสาดซู่
โลกรับรู้เสียงไห้แล้วไพรเอ๋ย
มรสุมชุ่มโชกแล้วโลกเอย
เจ้าไม่เคยไหลหลั่งหรืออย่างไร
............................................
๒.วสันตฤดูกาลช่างนานนัก
เธอหลงรักการไหวของใบไม้
แหละหลงรักฝนแรก..การแตกใบ
รักเสียงไหลรินร่ำของลำธาร
เมื่อต้นกล้าใหญ่จนแทนต้นเก่า
ต้นไม้เฒ่าก็สิ้นอวสานต์
เมล็ดพันธุ์ใหม่งอกพอดอกบาน
ฤดูกาลก็เวียนมาเป
1576
6
0
หน้าส่วนตัว
