เธอเดินจากไปช้า-ช้า ไม่มีแม้คำลาจะเอ่ยกับฉัน หมดแล้วหรือเยื่อใย..ความผูกพัน ที่เธอเคยมีให้กันเมื่อวันวาน ตะโกนก้องร้องเรียกจนสุดเสียง เธอไม่เพียงไม่หันมายังวิ่งหนี ไม่นึกเลยที่รักกันมานาน..หลายปี เป็นเพียงฝันของฉันคนนี้...เพียงคนเดียว - - - - - - - - ตื่นจากฝันเมื่อตอนมันสายไป เธอเดินไปแสนไกลแล้ว..จากตรงนี้ เธอกรีดใจฉันจนแหลกราญไม่เหลือชิ้นดี แล้วบดขยี้มันซ้ำ..ด้วยความเป็นจริง
1067
1
0
หน้าส่วนตัว
